Social Icons

Facebook



Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016

Αλμυρά muffins με κρεμμύδια, μπέικον και τυριά

Περιγραφή

Είναι αλήθεια ότι με τον όρο ''muffins'' αναφερόμαστε σε μικρά, αφράτα και με σπογγώδη υφή γλυκάκια. Με απλά υλικά: αλεύρι, ζάχαρη, γάλα, βούτυρο (ή λάδι).

Είναι, όμως, εξ' ίσου αλήθεια ότι αν αποφασίσετε να φτιάξετε αλμυρά muffins, υπάρχουν μερικές πολύ ενδιαφέρουσες συνταγές, από τις οποίες έχει ...χαθεί η ζάχαρη, βρίσκει όμως κανείς τυριά, αλλαντικά, λαχανικά και άλλα. Η συγκεκριμένη συνδυάζει τη γλυκιά γεύση του κρεμμυδιού, με την ''αμαρτωλή'' νοστιμιά του μπέικον και τον ...''πανταχού ταιριάζοντα'' χαρακτήρα των τυριών. Απολαύστε τη...



















 

Τι χρειαζόμαστε:

► 2 μ ε γ ά λ α κρεμμύδια
► 250 γρ. μπέικον
► 4 αυγά
► 25 γρ. τριμμένο τυρί parmigiano
► 250 γρ. μαλακό τυρί
► 125 γρ. τυρί που λιώνει (emental, gouda κλπ)
► 2 και ½ κ.γ. baking powder
► 6 κ.σ. παρθένο ελαιόλαδο
► 3-4 κουταλιές νερό
► αλάτι
► πιπέρι



Πώς το κάνουμε:
  1. Καθαρίζουμε και ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια. Πλένουμε και καθαρίζουμε από τους σπόρους και τις λευκές ίνες την πιπεριά και την κόβουμε σε μικρά κυβάκια (του ενός εκατοστού).
  2. Τα ρίχνουμε σε ένα τηγάνι όπου έχουμε ζεστάνει 3 κουταλιές ελαιόλαδο μαζί με 3 κουταλιές νερό, σ κ ε π ά ζ ο υ μ ε με καπάκι, και τα μαγειρεύουμε σε χ α μ η λ ή φωτιά για ένα 10-λεπτο, περίπου. Ίσως χρειασθεί να προσθέσετε καμία-δύο ακόμη κουταλιές νερό ή και καμία λάδι, εάν δείτε να στεγνώσουν νωρίς.
  3. Πάνω στο 10-λεπτο και αφού δούμε τη πιπεριά και τα κρεμμύδια να έχουν μαλακώσει, προσθέτουμε και το μπέικον, κομμένο και αυτό σε μικρά κυβάκια (του ενός εκατοστού), και τηγανίζουμε έως ότου δούμε το μπέικον να γίνεται ε λ α φ ρ ά τραγανό (δεν μπορώ να σας πω πόσα λεπτά γιατί εγώ, ελλείψει μπέικον, τα έφτιαξα με ...λουκάνικο. Εκεί, 10 λεπτά ήσαν αρκετά). Στο τέλος, πρέπει να έχει εξατμισθεί όλο το νερό και να έχουν μείνει με λίγο λαδάκι.
  4. Στη διαδικασία ανάμειξης των υλικών τώρα. Ακολουθώντας τον βασικό κ α ν ό ν α της προετοιμασίας των muffins, χωρίζουμε τα στεγνά από τα υγρά, (εάν θέλετε να ξέρετε το ''γιατί'' δείτε ''Μυστικά'' [1]). Για το λόγο αυτό, θα χρειασιμοποιήσουμε δύο δ ι α φ ο ρ ε τ ι κ έ ς λεκανίτσες. Στην 1η λοιπόν λεκανίτσα, κοσκινίζουμε το αλεύρι μαζί με τα κουταλάκια του baking powder, αφού τα ανακατέψουμε καλά προηγουμένως.
  5. Στη 2η λεκανίτσα χτυπάμε καλά τα αυγά να αφρατέψουν,
  6. και προσθέτουμε το τριμμένο parmigiano, αλάτι και πιπέρι ανάλογα με τις προτιμήσεις μας. Χτυπάμε ακόμη, να ενσωματωθούν και αυτά.
  7. Προσθέτουμε σε αυτό το μείγμα των υγρών υλικών και το τυρί, κομμένο σε μικρά κομματάκια, τις ελιές κομμένες και αυτές (στα 2 ή στα 4, ανάλογα το μέγεθος), καιώς και τις υπόλοιπες 3 κουταλιές ελαιόλαδο. Ανακατεύουμε.
  8. Προσθέτουμε και το περιεχόμενο του τηγανιού (μη γελιέστε, έχει αρκετή υγρασία). Ανακατεύουμε, καλά τώρα, να ενωθούν όλα τα υλικά.
  9. Ενώνουμε το περιεχόμενο των δύο μπολ, αδειάζοντας με τη μία το αλεύρι μέσα στα υγρά υλικά,
  10. και ανακατεύουμε με γ ρ ή γ ο ρ ε ς και '' γ ε μ ά τ ε ς'' κινήσεις για καμιά 10 φορές, όχι περισσότερο.
  11. Βουτυρώνουμε ελαφρά ένα ταψάκι με θέσεις για muffins. To ίδιο και εάν χρησιμοποιήσουμε μεμονωμένες φορμίτσες, όχι όμως σιλικόνης, εκεί δεν χρειάζεται. Εάν χρησιμοποιήσετε μεμονομένες φόρμες, καλύτερα να τις τοποθετήσετε σε ένα ταψάκι και με αυτό να τις βάλετε στον φούρνο.
  12. Γεμίζουμε τις φόρμες μέχρι τα 3/4 του ύψους τους.
  13. Βάζουμε τα muffins να ψηθούν σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180° και για περίπου 10-12 λεπτά. Ναι, δεν χρειάζεται περισσότερο!! Εσείς, βέβαια, κάντε το ''τεστ της οδοντογλυφίδας'' (γιατί κάθε φούρνος έχει τις ''ιδιοτροπίες'' του), ή το ''τεστ του μαχαιριού'', μας επιτρέπουν και τα δύο να βεβαιωθούμε ότι είναι ψημένα και στο εσωτερικό τους.
  14. Αφήνουμε να κρυώσουν τα κεκάκια μας, χωρίς να τα βγάλουμε από τις φόρμες τους.
  15. Σερβίρετέ τα όπως θέλετε. Έτσι κι αλλιώς θα φαγωθούν αμέσως... Άσε που είναι όλα δικά σας... Δεν συνιστώνται για snack των παιδιών για το σχολείο. Είναι νωρίς για να τα μάθετε σε αυτές τις γεύσεις.
  16. TIPS: Προς το τέλος του βήματος 3, πρόσθεσα στο τηγάνι και 4 πιπεριές φλωρίνης που είχαμε ψήσει το προηγούμενο βράδυ. Δεν τις λέει η συνταγή, αλλά εμάς μας αρέσουν και δεν ''χάνουμε ευκαιρία''... Θέλουν όμως τελευταία στιγμή, για να μη λιώσουν, ίσα να ''νοστιμίσουν'' με τα υπόλοιπα υλικά.
  17. Ένα μέρος από τα κρεμμύδια ΔΕΝ το ψιλόκοψα αλλά το έκοψα σε λεπτές ροδέλες. Χωρίς να επιφέρει καμία απολύτως γευστική διαφορά, ήταν ωραίο εκεί που ξεχώριζε (σε όσα ξεχώριζε) στα έτοιμα muffins.
  18. Η συνταγή μιλάει για ''τυρί που λιώνει''. Εγώ προτίμησα να αντικαταστήσω ένα μέρος του και με τυρί που θα δίνει κάποια γεύση και έτσι πρόσθεσα και ένα μέρος χαλούμι αλλά και babybel.
  19. ''Κάποιοι'' έσπευσαν να ...επωφρληθούν από την στιγμιαία απώλειας προσοχής και να ''περιποιηθούν'' τη γέμιση. Όχι που θα τους ξέφευγε...
  20. Σαν πέσουν όλα τα ''υγρά'' υλικά στο μπολ, το ανακάτεμα πρέπει να είναι καλό για να ομογενοποιηθούν όλα καλά στο μείγμα. Εάν δεν ανακατευτούν ομοιόμορφα τ ώ ρ α, όταν θα πέσει και το αλεύρι θα είναι πολύ δύσκολο.
  21. Όλα τα υλικά ανακατεμένα. Το μείγμα, όπως θα δείτε, είναι σφικτό, με εμφανή τα κομμάτια από τα διάφορα υλικά. Έτσι θα μοιρασθεί στις φόρμες και όταν ψηθεί θα δέσουν όλα μαζί.
  22. Εάν χρησιμοποιήσετε ταψάκι για muffins, μπορείτε να γεμίσετε τις φόρμες σχεδόν μέχρι επάνω. Τα κεκάκια θα φουσκώσουν, αλλά δεν κινδυνεύετε να ξεχειλίσουν και να χαθεί ζύμη.


Λίγα μυστικά ακόμα:

Η προσθήκη του αλευριού (και, μαζί του, του baking powder) γίνεται κοσκινίζοντάς τα. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζουμε ότι αυτός ο παράγοντας φουσκώματος αναμειγνύεται ομοιόμορφα με το αλεύρι (σε κάποιες μάλιστα συνταγές μπορεί να δείτε να λένε: ''κοσκινίζουμε τρεις φορές αυτά τα υλικά'', ακριβώς για να διασφαλισθεί ότι θα αναμειχθούν κ α λ ά και ο μ ο ι ό μ ο ρ φ α), κάτι που θα επιτρέψει στις φυσαλίδες αέρα που θα δημιουργηθούν να φουσκώσουν ομοιόμορφα το μείγμα. Το κοσκίνισμα όμως γίνεται και για ένα άλλο λόγο: Για καλύτερη ο ξ υ γ ό ν ω σ η του μείγματος των στερεών υλικών αφού, με το κοσκίνισμα αραιώνουν οι μικροκόκκοι του αλευριού, μπαίνει  ανάμεσά τους οξυγόνο που στη συνέχεια θα ευνοήσει την καλύτερη δέσμευση των υγρών, θα βελτιώσει το φούσκωμα με αποτέλεσμα πιο φουσκωμένα και σπογκώδη muffins. Βέβαια, ο κανόνας αυτός ισχύει για όλα τα είδη μειγμάτων και ζυμών, ιδιαίτερα για το ψωμί βοηθάει να πάρουμε ένα καλά φουσκωμένο ψωμί με αφράτη, ''κυψελωτή'' (τη λένε έτσι;) ψίχα.

Το ανακάτεμα των υλικών γίνεται χωριστά για τα σ τ ε γ ν ά και τα υ γ ρ ά (ή καλύτερα, εκείνα που έχουν υ γ ρ α σ ί α). Ο λόγος είναι ότι θέλουμε να αποφύγουμε την πρόωρη επαφή της σόδας με κάποιο υγρό στοιχείο, γιατί τότε θα άρχιζε από νωρίς η δραστηριοποίησή της (παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα, το οποίο σχηματίζει φυσαλίδες, που με τη σειρά τους φουσκώνουν το μείγμα).

Όταν πια ενώσουμε τα μεν με τα δε, ανακατεύουμε λίγη ώρα, ακριβώς για τον ίδιο λόγο, για να μπει γρήγορα το γλυκό στις φόρμες και στο φούρνο πριν προλάβουν να σχηματιθούν οι φυσαλίδες που θα το φουσκώσουν. Αυτό πρέπει να γίνει μέσα στο φούρνο, όπου η θερμότητα θα σφίξει το φουσκωμένο γλυκό και οι φυσαλίδες θα παραμείνουν μόνιμα ''παγιδευμένες'' εκεί μέσα.

Για να ανακατευθεί, όμως, σε λίγο χρόνο, πρέπει οι κινήσεις μας να είναι γ ρ ή γ ο ρ ε ς και δ υ ν α τ έ ς, να ανακατεύουν πραγματικά, να έχουν αποτέλεσμα. Να γιατί «ανακατεύουμε με ''γεμάτες'' και γρήγορες κινήσεις για καμιά 10αριά φορές, όχι περισσότερο». Στην πραγματικότητα, 10 φορές μόνο μπορεί να αποδειχθούν πολύ λίγες για να ενωθούν σωστά τα υλικά, ας είναι και 15, θέλω να δείξω ότι πρέπει να κινηθείτε γρήγορα.

Το αλάτι το πρόσθεσα στο μείγμα των υγρών, για να μην έρθει σε επαφή με το baking powder, παρά μόνο στο τέλος. Αν και αυτό ξέρω να ισχύει για τη μαγιά της μπύρας... Δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι είναι απαραίτητο και με τις χημικές μαγιές (γιατί, τι είναι το baking powder;), καλύτερα όμως να είμαι από την πλευρά της ασφάλειας...

Οι συνταγές προτείνουν συνήθως οι θήκες για τα muffins να γεμίζουν μέχρι τα 2/3 του ύψους τους. Εμένα όμως μου αρέσει τόσο αυτός ο ''τρούλος'' που σχηματίζεται όταν φουσκώννουν (το σχήμα τους όταν βγούν από τις φόρμες μου θυμίζει έντονα μανιτάρι...) που γεμίζω τις φόρμες μέχρι επάνω, μέχρι μισό εκατοστό από το χείλος. Το γεγονός μάλιστα ότι χρησιμοποιούμε ταψάκι με ενσωματωμένες 12 φόρμες, αποκλείει το ενδεχόμενο να ξεχειλίσει το μείγμα κατά το φούσκωμα και να χυθεί, λερώνοντας τον φούρνο.
 

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Translate